Taniec Butoh powstał w latach 50 - tych w Japonii jako efekt poszukiwania nowych form ekspresji i sprzeciw wobec masowej kultury zachodu i wojny.

Butoh jest sztuka sceniczna, ale jest też praktykowane poza sceną, skoncentrowane na głeębokiej „obserwacji” własnego ciała
i umysłu. Jest złożonym procesem, u podstaw którego leży załżenie jedności psychofizycznej człowieka.

Butoh nie uznaje ograniczeń, klasyfikacji i oceny.

Niczego nie odrzuca, a wreęcz oparte jest na absorpcji i uznaniu tego, czego się wypieramy, boimy, nie akceptujemy.

Brzydoty, ułomności, naszego cienia, przemijalności i w końcu śmierci.
Paradoksalnie - to sprawia, że butoh jest hołdem

oddawanym Życiu i teraźniejszości.

Cytując Kazuo Ohno - jednego z twórców tej sztuki

- “Butoh to Życie”.